İki alem var sende,
Biliyorum.
Karanlıkta yürüyorsun,
Gözlerin aydınlık.
Oysa gözlerin gibisi yoktu senin.
Florasan buğusu bakışların,
Floransa’da bir uyuma merakın..
Kanepelerle kaplı köşelerinde,
Sesini dinliyordun rüzgarın ve kuşların.
Ayaküstü çay saatlerinde,
Venedik’e karşı bir gondol seferi..
Nihayetinde kralın kürdanında
Bir Roma çöplüğünde perişan
Etten kemikten sıyrılmış;
Orman yeşili,
Kar beyazı,
Kan kırmızı bir çocukluk bırakmak..
Mutluluğu dip dalganda arayarak..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder